Voor mijn opleiding fotografie mocht ik een presentatie geven over een fotograaf.
Ik koos voor Willem Laros.

 Waarom Willem Laros?
In 2008 volgde ik een zeer inspirerende Moto73- fotografieworkshop. Deze werd gegeven door Willem Laros, met medewerking van Wout de Jong, freelance docent voor Calumet. Door deze cursus, met name de manier van leven van Willem,  ben ik meer gaan fotograferen.

 Vereerd
Voorafgaande aan mijn bezoek had ik Willem gevraagd of hij het leuk zou vinden dat ik hem zou interviewen. Ik kreeg een leuke reactie: hij was zelfs vereerd! Mede door zijn vrouw werd ik hartelijk onthaald, waarbij Willem’s vrouw niet wist wie ik was, ze dacht zelfs dat ik professor Leunen ben. Nu ben ik soms wel een wijsneus, professor ben ik (nog) niet.

 Portret van Willem: waarom staat juist deze op zijn site?

Willem: 'Die vraag heb ik al eerder gekregen. Het is geen erg flatterende foto, hoewel de oplichtende haren zeker hun charme hebben! Het zit zo: tijdens een introductiedag voor de Sony α700 ben ik intensief opgetrokken met Richard Kalvar, een fotograaf met een zeer grote staat van dienst. Ik bedoel maar: lid van Magnum, fotograferen voor National Geographic, dat is best iets om trots op te zijn. Richard bleek, tot mijn verbazing, een zeer bescheiden man, oprecht geïnteresseerd in vakbroeders, waaronder mijn persoon. Ik ben vereerd dat hij een foto van mij heeft gemaakt, daarom heb ik deze zo’n prominente plaats gegeven.'

 Waarom is hij fotograaf geworden?
Willem heeft het vak vanaf zijn tiende bij zijn vader, die ook fotograaf was, geleerd.

Van huis uit, via opleiding PR & communicatie, is hij al met taal bezig. Beroepsmatig was dat als voorlichter van een staatssecrataris, waarbij hij bij verhalen ook afbeeldingen leverde. Bij Willem kregen afbeeldingen soms zelfs de  overhand. Vandaar uit startte hij zijn freelance bedrijf, waarbij hij taal combineert met beelden. Overigens blijkt het geen verder te worden doorgegeven: zijn zoon Ruben won een fotografie prijs; maar het is de vraag of Ruben in de fotografie verder gaat.

 Manier van leven
Willem vindt het belangrijk zelf veel in de hand hebben, daarom werkt hij freelance in plaats van 'in dienst van'. Hij bepaalt dan zelf hoe de boterham verdiend wordt, door bijvoorbeeld ideeën aan te dragen. Hierbij hanteert hij het standpunt dat de opdracht de weg van de minste weerstand volgt: redacteuren moeten een blad volmaken en zijn geholpen met aandragen van ideeën, die ze dan immers niet zelf hoeven te verzinnen.

 Veeel
Ik ben geïmponeerd door de vele zaken die Willem doet, op het gebied van taal en beelden. Hierbij een overzicht, waarvan ik niet kan garanderen dat dit compleet is:

 Bij mij rees de vraag: 'Waarom doe je zoveel?'
Nu: Willem vindt heel veel leuk! Bijkomend voordeel is dat je qua inkomen gelijk risicospreiding hebt. Studiowerk is en van de weinige dingen die Willem niet veel doet, hoewel hij bijvoorbeeld ten behoeve van fotograferen van boekencovers en culinaire zaken een draagbaar studiootje heeft (o.a. voorzien van daglichtlampen). Als je de principes onder de knie hebt, kun je heel veel kanten uit!

Willem vindt het belangrijk dat zijn veelzijdigheid wordt belicht. Ook dat er veel te zien is en de site regelmatig ververst wordt, zodat een bezoeker vaker terugkomt. Ik zou zeggen: neem eens een kijkje op http://www.willemlaros.nl

 Mooiste fotomoment
Op mijn vraag wat hij zijn mooiste foto vindt, combineerde Willem dit met ‘het mooiste om te doen’: hij begint te glimmen: 'het mooiste vind ik het fotograferen van natuur. Daarbij is Afrika ronduit indrukwekkend: op een Afrika trip zie je wel eens neushoorns, van grote afstand al opgemerkt door begeleidende rangers. Tijdens een van de safari’s reden we een bocht uit en stonden opeens oog in oog met vijf, in V-formatie opgestelde neushoorns. Zo dichtbij, ze pasten niet in een achteropkomende vaste 300 mm. lens. Confronterend!'

 Tips
Na even nadenken kwam Willem met een tip, waarna hij eigenlijk niet meer te stuiten was:

·         netwerk: Superbelangrijk: er zijn zeer goede fotografen, het niet in zich hebben te  netwerken/acquireren en daardoor geen werk hebben. Willem is b.v. ook actief op Twitter. Terwijl vakgenoten hier vaak het nut niet van inzien, doet Willem hier toch nuttige contacten op. 'Zorg voor de juiste contacten bij potentiële afnemers (Twitter, maar wees selectief)';

·        draag veel ideeën aan (als je er tien aandraagt en er gaan er 3 door, heb je drie opdrachten, in plaats van nul), maar wordt geen drammer als ze niet gelijk worden gehonoreerd;

·        blijf op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen, b.v. HDR en HD-filmen met fotocamera’s;

·         als het mogelijk is: combineer opdrachten. Leuk voorbeeld: Willem’s dochter liep stage gelopen in Suriname, na grondig speurwerk en doortastendheid maakte Willem er reportage van: voor Martin Gaus over straathonden van, over de bibliotheek in Paramaribo en het bouwen van huizen door een Nederlandse firma, zodat onderdak ook meteen geregeld bleek. Oh ja: er was ook nog tijd voor zijn dochter!

En zelfs extra tips:

·         Fotografie.blog.nl; Hans Aarsman ‘De bekendste fotograaf die nooit fotografeert’.

·         Sony Panl Award; volgens deze site 'de belangrijkste fotografieprijs voor de toegepaste fotografie in Nederland'.

 Toekomstplannen
Willem wil eerdaags documentatie projecten op gaan zetten. Bijvoorbeeld met een groep een reportage maken over een onderwerp, dat overigens niet eens zo ver van je bed hoeft te liggen. Deze reportage daarna vastleggen, bijvoorbeeld in de vorm van een boek, wand, of presentatie.

 Afsluiting
Willem voerde zijn kippen nog even, waarvan ik gelijk een foto heb gemaakt.

Willem:
hartelijk bedankt voor je tijd en je gastvrije onthaal,
veel succes en plezier in je werk gewenst!

Wim